Verblijf in Senegal
 |
Wil je de sfeer proeven van het échte Senegalese leven? De traditionele muziekcultuur leren kennen? De Senegalese gastvrijheid?
Ngaari Laaw biedt je die mogelijkheid.
Voor 10.000 CFA (€ 15,-) per dag, beschik je over een gastenverblijf / vol pension bij de familie Thiam in Dakar.
Het onderstaande verhaal van Tom de Boer, één van de gasten, spreekt voor zich. |
Guèdiawaye, le mieux quoi!
Guèdiawaye. Het duurde even voordat ik de naam van deze banlieue van Dakar behoorlijk kon uitspreken, maar het komt ongeveer neer op ‘Ketjawaai’.
Deze wijk vormt met een kleine driehonderdduizend inwoners een stad op zich,
al komt zij nergens los van het werkverschaffende Dakar.
De felgekleurde, zich als een trekharmonica voortbewegende car rapides verzorgen
het vervoer naar het centrum voor de armsten, taxi’s voorzien de rijksten.
Daartussenin is de witte senbus wellicht de beste optie. Een taxiritje kan zomaar
een uur duren en tel hier nog maar een half uur bij op als je een minibus neemt.
Voor dit ongemak geeft Guèdiawaye je niettemin wel iets waardevols terug: een blik
op het ware Afrikaanse stadsleven, een plek zonder toubabs (blanken) en toeristen
met alle voordelen van dien en – indien logerend bij de familie Thiam – ook de mogelijkheid om deel uit te maken van een heel fijne Senegalese familie.
Mijn verblijf in Guèdiawaye begon toen ik al een maand in Senegal was.
Ik volgde Franse les in de wijk Baobab niet ver buiten het centrum van Dakar.
De familie bij wie ik de eerste maand verbleef deed wat zij volgens het contract moest doen – mij een slaapplek en eten aanbieden – maar meer ook niet. Toen ik de tweede maand naar Guèdiawaye verhuisde, was ik er al enkele keren geweest om de familie Thiam te leren kennen. Die keren trok ik voornamelijk op met Abda, de 33-jarige neef van Abou Thiam (de man des huizes en zanger/directeur van Ngaari Laaw).
Abda spreekt vloeiend Engels en Frans wat de communicatie en op termijn eveneens mijn Frans bevorderde. De gastvrijheid van deze familie stond in schril contrast
met het niet al te warme gezin waar ik op dat moment verbleef.
Een maand lang woonde ik vervolgens in een speciaal voor gasten ingerichte kamer
op de eerste verdieping van het grote, schone huis van de familie Thiam.
Inmiddels zal er wellicht een en ander veranderd zijn, maar de ruime kamer bestond
toen ik er sliep uit twee matrassen, een ventilator, een tafeltje en een badkamer met douche en wastafel. De rest van het huis bestaat uit een woongedeelte voor het gezin (door het extended family-principe variërend van zo’n zeven tot twaalf personen), een binnenplaats, een kantoorgedeelte voor Ngaari Laaw en een enorm dakterras.
Ook is er een redelijk snelle internetverbinding (ze zijn nu zelfs bezig met wifi).
Verder heeft de wijk Guèdiawaye vooral gezelligheid te bieden. Het is altijd druk op de met marktjes bepakte straat, op het uitgestrekte strand werken de jongens aan hun lichaam en in het nabijgelegen Stade Amadou Barry worden sportwedstrijden
(worstelen en voetbal) en soms concerten georganiseerd (zo pakte ik een
Stop Malaria-concert van Youssou N’Dour & Friends mee).
Kanttekening: het is niet de plek om flink te gaan stappen, want de meeste uitgaans-gelegenheden bevinden zich in het centrum dat, zoals gezegd, nogal ver weg is.
Met Abda reisde ik naar Fouta, een gebied in het noorden van Senegal en de geboortegrond van de Pulaar-bevolking waartoe de familie Thiam behoort.
Dit is de plek waar Ngaari Laaw veel van zijn activiteiten ontplooit, onder meer het Festival de l’Eau en bewustmakingscampagnes over aids en vrouwenbesnijdenis (dat in dit gebied nog voorkomt).
Het is een fascinerende omgeving waar ambachten als leerbewerker en edelsmid nog van vader op zoon overgaan, maar waar tegelijk de moderne tijd niet buiten de deur valt te houden. Dit uit zich onder meer in de afbraak van het rigide kastensysteem en de uittocht van jongeren naar de stad en het buitenland. Maar de stam- en familiebanden van de Pulaar zijn sterk en manifesteren zich ook in Guèdiawaye, waar veel voormalige Fouta-bewoners nog steeds in een hecht gemeenschapsverband wonen.
Het is voor mij een fantastische belevenis geweest om bij de familie Thiam in Guèdiawaye te verblijven, een plek waar ik hopelijk nog vaak zal terugkeren.
Lees voor meer informatie over Senegal en Guèdiawaye mijn inmiddels afgeronde blog Bom de Toer Senegal (http://bomdetoer.wordpress.com) of neem contact met mij op
via Wilma Muns van Ngaari Laaw Nederland.
Tom de Boer
